Nieuwe afvalinzameling Horst aan de Maas!
Vandaag alweer 27 december 2011. De dag die traditioneel staat voor spierpijn van de Kasteelloop en het herstellen van de Kerstdagen. Want naast de wandelingen, de traditie en het eten staat Kerst ook symbool voor samenzijn met familie en vrienden. En daar waar mensen bij elkaar komen, daar wordt gediscussieerd. En net zoals aan menig kerstdis ging het ook bij ons over het nieuwe afvalinzamelingsbeleid van de gemeente Horst aan de Maas. Maar niet alleen aan het kerstdiner was dit onderwerp van gesprek nummer 1. Ook op internet circuleren petities, discussies en mailtjes voor, maar vooral tegen, het nieuwe systeem. Wat me stoort aan enkele van deze discussies is dat de aloude kerstspreuk: “vrede op aarde” verder weg lijkt te zijn dan ooit. Van nuance is weinig tot geen sprake en de een lijkt nog grover over de verantwoordelijk wethouder te moeten oordelen dan de ander. Ieder heeft recht op zijn eigen mening, maar hou het bij de feiten en kom met argumenten in plaats van iemand die haar nek uitsteekt onbeschoft te behandelen.
Want waar wij als raadsleden ons de afgelopen weken redelijk in de luwte hebben gehouden met betrekking tot het nieuwe systeem, zijn we er wel mede verantwoordelijk voor. Volgens de wet Ahri moeten we op 1 januari 2012 een nieuw systeem hebben in verband met de herindeling van twee jaar geleden. Als gemeenteraad hebben we het college kaders meegegegeven als verminderen van restafval (dus meer scheiden), het scheiden vergemakkelijken (dus meer hulpmiddelen) en vaker ophalen van afval. Nu de wethouder vervolgens met een nieuw systeem komt, geven we als raadsleden niet thuis. Een politiek zwaktebod van jewelste (wat ik overigens ook mezelf verwijt), maar vooral ook een gemiste kans. Want als gemeentebestuur van Horst aan de Maas knokken we, samen met deze wethouder en dit college, voor een duurzamer én goedkoper systeem.
Want zowel als raadslid, maar ook als inwoner, zie ik kansen voor het nieuwe systeem! Neem als voorbeeld mijn eigen huishoudentje. Maandag en donderdag worden de vaste af valophaaldagen. Elke maandag en donderdag kan ik het keukenafval (groene emmertje) aan de weg zetten en één keer in de twee weken kan het plastic (in de oude, blauwe bak), het restafval (in de bruin/gele tariefzak) en het blik en pakmateriaal (in de gele zak) erbij worden gezet. Mensen die niet genoeg hebben aan het groene 10 liter emmertje (voor maximaal vier dagen dus) kunnen deze omruilen voor een 25 liter emmer. Gevolg voor mij: ik zet wat vaker afval aan de weg, maar, omdat ik meer kan scheiden ben ik goedkoper uit en ben ik duurzamer bezig. Want naast de 115 euro afvalstoffenheffing betaal ik alleen nog maar voor de tariefzakken voor het restafval. En aangezien de meeste mensen ook aan de duurzaamheid van de huishoudbeurs denken zal er beter worden gescheiden, met alle positieve effecten op het gebied van duurzaamheid van dien.
Wil dat zeggen dat het systeem perfect is? Zeker niet! Want daar waar veranderingen plaats vinden zal men moeten wennen en zullen kinderziektes moeten worden overwonnen. Zo moet er een oplossing worden gevonden om uiteindelijk met zo min mogelijk vervoersbewegingen, zoveel mogelijk afval, gescheiden, op te halen. En ook naar de samenstelling kan kritisch worden gekeken. Zo vraag ik me af waarom mensen die bijvoorbeeld met een stoma zitten hier ook nog eens voor worden gestraft door deze bij het (betaalde) restafval te moeten doen. En ondanks dat wethouder op de Laak veel tijd en energie heeft gestoken in communicatie (zo bezocht ze appartementencomplexen waar vooral ouderen wonen) zitten mensen nog met veel vragen. Zo roept bijvoorbeeld 90% van de mensen waarmee ik in discussie ben dat “het groene emmertje zo zal gaan stinken”. Als ik daarop antwoord dat ze in dat emmertje een pedaalemmerzak mogen doen, dan is het antwoord steevast “dat wist ik niet”.
Maar wat voor mij voorop staat is dat de basis van het systeem goed is. Duurzamer afvalinzamelingsbeleid voor minder geld. Het systeem komt er, laten we het dan ook een eerlijke kans geven en er met z’n allen voor zorgen dat Horst aan de Maas volgens jaar ook op dit gebied koploper in Nederland is, zonder dat het ons een cent meer kost.
Dit stuk is niet bedoeld als opsomming van voors en tegens ten opzichte van het nieuwe systeem, maar hoe ik er zelf tegenaan kijk. Als persoon zal het wennen zijn, maar zie ik er de meerwaarde van in. Als raadslid zie ik een kans om tegen minder geld, duurzamer bezig te zijn. Nu is het zaak om samen te zorgen dat we de kinderziektes uit het systeem halen en daar waar het systeem beter kan dit ook daadwerkelijk op te pakken. Voor diegenen die meer informatie wil, die kan ik verwijzen naar de Extra informatie die ook in de Hallo Horst aan de Maas heeft gestaan of naar de themawebsite van de gemeente. Uiteraard zijn reacties op dit stuk ook welkom!
UPDATE
Zoals ik in mijn stuk al aangaf sta ik volledig achter het principe om tot een duurzamer en goedkoper systeem te komen, maar net als elke verandering kent ook dit nieuwe systeem kinderziektes. Via een bericht op InHorst, Facebook, Twitter, Mail en dit Weblog komen gelukkig onderbouwde reacties hoe mensen het systeem beter hanteerbaar zouden vinden. Opmerkingen waar we als raad in de evaluatie over enkele maanden mee aan de slag kunnen. Voorlopig zijn de volgende opmerkingen genoteerd:
- Aanleveren van zakken in verschillende maten. Om te voorkomen dat mensen andere maten bakken moeten gaan aanschaffen is het een idee om zakken voor blik en pak en voor plastic in verschillende standaarmaten aan te bieden. Je zou dat zelfs met de tariefzakken kunnen doen, en ze dan in tarief laten verschillen.
- Hoe om te gaan met openbare gelegenheden en evenementen als begraafplaatsen en achtergebleven vuurwerkafval met nieuwjaar.
- Locaties van tuinkorven in Tienray en Meerlo.
Suggesties…. blijf reageren!
Klasse Roy. Stoute schoenen aangetrokken en een tikkeltje zelfstop heeft nog nooit iemand geschaad! Nicely done!
5 verschillende systemen
We hadden er al vijf. Sterker nog, het zijn er veel meer dan vijf. Wat is het verschil? Papier, glas, tuinafval, restafval, plastic en grootafval hadden we al, maar zijn we ook aan gewend. Ik had enkele jaren geleden ook moeite met het scheiden van plastic. Tot ik eraan gewens was. Nu is het een gewoonte. Ik ben er zeker van dat ook dit gewoonte gaat worden en we dan inzien dat het inderdaad duurzamer en goedkoper is.
Ik vraag me het volgende af. Het afval wordt gescheiden opgehaald en naar een “verwerkingsstation” gebracht, wordt er daar vanuit gegaan dat ‘t perfect gescheiden is en dus niet meer, zoals van andere gemeenten, “op de band” verder gesorteerd? Want je kunt er toch vanuit gaan dat de Horster mensen “creatief” worden om “restafval” zo min mogelijk in de tariefszak kwijt te worden, dus dat zal op veel plaatsen toch tussen het blikafval of de luiers belanden… Net zoals dat er nu ook écht wel dingen in de plastic zag gestopt worden (bewust óf onbewust) die dáár niet in thuis horen…
Je hoort zo vaak dat er vanalles gescheiden wordt, maar aan ‘t eind van de rit wordt alles op 1 grote hoop “weggewerkt”. (kan me niet voorstellen dat er 1 verwerkingsstation bestaat dat alléén afval van H.a.d.M. verwerkt…)
En daarbij vraag ik me af hoe men de vele extra kilometers en arbeidsuren van de ophalers, die dit nieuwe systeem met zich meebrengt, terug wil “verdienen”.
Beste Sylvia,
De winst zit hem in het feit dat er minder restafval aangeboden gaat worden. Morgen zal ik een en ander met een rekenvoorbeeld in een apart web-log stuk toelichten. Je hebt wel gelijk dat de extra transportkosten een punt van aandacht blijven. Geeft de gemeente overigens ook toe. Vandaag overigens een stuk geschreven over het waarom het voor de burgers goedkoper wordt. Mocht je na het stuk van morgen nog steeds niet overtuigd zijn dan hoor ik het graag! BEdankt voor je reactie!
Roy!
Ik zie dat jij als oplossing je koelkast verwijderd hebt om ruimte te maken voor jouw afvalhoop.
Dat is inderdaad slim bedacht
En als je een ei gaat bakken dan schuif je gewoon de emmer en de afvalbak even aan de kant, en visa versa na afloop.
Zonder flauwekul, je laat met jouw systeempje nou precíes zien waar de burger van baalt. Niet van het afval scheiden, maar wél van ”hoe je dat -ook nog een beetje esthetisch verantwoord- gaat doen”.
Je ontkomt er niet aan om een extra investering te gaan doen die ook nog (in mijn gezins situatie) ”puber-bestendig” moet zijn. Andere indeling van de keukenkast ivm aanbrengen extra bakje(s) (ik wil niet steeds mijn nek breken over dat groene bakje), en aanschaf van ”iets” waar de vreemde blik/pak afvalzak in past. Kost me in een low budget uitvoering al gauw 100 euro inclusief benzinekosten. En ik had in de bijkeuken al een extra bak gekocht voor plastic a 32 euro, maar die kan nu weg? En wat mijn de twee rollen Komo zakken?
Los van het feit dat ik helemaal pro afvalscheiding ben (en zéker niet lomp tegen raadsleden en wethouders) levert het nieuwe systeem vooralsnog dus voornamelijk hoofdbrekens op over hoe we dat logistiek moeten inrichten, wat me dat extra gaat kosten, én hoe ik de materie uitgelegd krijg aan een huis vol pubers (met prullebakken).
Ik zie dus vooralsnog meer nadelen dan voordelen, temeer omdat ik twijfel of de aparte inzameling uiteindelijk wel zo’n verschil maakt met andere manieren van afvalverwerking.
Vanuit de vrije keus dus zou ik als burger het huidige systeem willen handhaven; de volle zakken met plasticafval naast mijn schuurtje waren hadden al meer dan voldoende een willen-we-dat-wel? gehalte . Indien er sprake van een verplichtend karakter is i.v.m. een nog betere scheiding dan kost veel burgers dat eerst een investering, en levert het een gevoel van ”terug naar de middeleeuwen” op.
Al met al dus wel begrijpelijk dat er heel veel weerstand is.
Ik zou -met respect voor jouw systeem- wel wat hebben aan een foto van een systeem dat meer past bij mij en een gezinssituatie en die van veel medeburgers zonder de aanblik van een lelijk groen emmertje, plastic afval, en losliggende zakken met lekkende drankpakken en blikken.
Als gemeente Horst aan de Maas nou bij het pakket een dealtje had geleverd met een leverancier van handige afvalbakjes voor de aanrechtkastjes, of een bij 2012 passend opbergsysteem voor kleine en grotere huishoudens….
Ik denk dat er dan heel wat minder klachten waren geweest.
Naast alle sores waar een mens aan moet denken wil ik eigenlijk niet ook nog al te veel bezig zijn over waar een stronkje broccoli, een plastic zakje met zilverfolie aan de binnenkant, het konijnenhok afval, een kapot glas of een gesneuvelde kerstbal in gesorteerd moet worden.
En ik zie al helemaal niets in het sorteren van afval uit prullenbakken van de puberkamers (iek), het toilet (bah), de schuur of de badkamer.
Ik was dus erg tevreden met het 2010 verhaal: afval? Netjes in de blauwe bak en klaar.
Vrede op aarde!
Ewout,
Heb je in private al uitgelegd dat ik zo’n ontzettend mooie koelkast heb dat die nooit in dat kleine stuk past. En waar je aangeeft dat met mijn foto ik exact aangeef wat mensen tegen de borst stuit, daar geef jij met jou uit;eg (namelijk een eigen systeem opzetten) precies duidelijk hoe mensen er ook mee om kunnen gaan. De rest hebben we al redelijk bediscussieerd dacht ik zo
hoe kunnen jullie toch volhouden dat dit beter is!! hoe kunnen jullie volhouden dat dit goedkoper is!!.
nu is het gratis maar wie gaat er na een jaar de kosten van het ophalen betalen, omdat dan blijkt dat al die kilometers en man-uren betaald moeten worden !!
dit kan alleen werken als heel nederland het zelfde systeem zou gebruiken !!
Peter,
Excuses voor de late reactie. Door reageren op petitieforum en dergelijke m’n eigen weblog vergeten…
Het totale systeem wordt goedkoper. Per eenheid restafval die je als gemeente naar de verbrandingsoven stuurt betaal je geld. Elke kilo restafval die je daarmee uit kan sparen verdien je geld mee. In het begin is het inderdaad zo dat door de vele rijbewegingen een deel van die winst verdampt. Maar de gemeente geeft zelf al aan dat ze daar nog aan moeten werken.
Vandaag heb ik een stuk geschreven over de kostenbesparingen voor de burger, morgen schrijf ik een stuk over de kostenbesparingen voor de gemeente. Als ik je dan nog niet heb weten te overtuigen, dan hoor ik graag van je!
Hoe gaat het nu verder met het “Plastic-Punt” bij de Plus? Heeft deze straks nog een functie?
Beste Lei,
Terechte vraag. Het plastic punt gaat, zoals het er nu naar uit ziet, door als particuliere onderneming.
Roy,
geweldige actie van je om op te komen voor iets waar volgens mij de hele raad voor was, maar waar je nu, nu mensen beginnen te morren, niets meer van hoort! Ik zie trouwens dat de initiatiefnemers van de petitie oproepen tot: CITAAT:
” We hebben nog wel een persoonlijke noot. het zou mooi zijn als de reacties op deze petitie zich niet te zeer op 1 persoon concentreren. Een heel leger ambtenaren, B&W en de gemeenteraad zijn hier verantwoordelijk voor ! Laten we afspreken dat we beschaafd reageren op het forum. Bedankt voor de medewerking !:” EINDE CITAAT.
Volgens mij heeft jouw actie dit al overgeleverd.
Wat ik me wel afvraag is of die tegenstanders hun standpunt wijzigen, Mijn indruk is dat men de hakken in het zand heeft gezet.Alles wat je zegt wordt in twijfel getrokken. Het is alsof alles wat politiek is niet te vertrouwen is.
Btw: er zijn ook mensen die gescheiden afvallen
Mart,
Dank. Ik krijg gelukkig genoeg mailtjes, smsjes en tweets binnen van mensen die achter het afvalbeleid staan of zijn gaan staan. Ik snap dat er bezwaren zijn, maar pak die constructief op in plaats van anoniem te lopen schelden op internet.
Afvalorganisatie gemeenten kan goedkoper, klantgerichter en duurzamer
Gemeenten hebben hun afvalbeleid op verschillende wijze georganiseerd. Onderzoek van
Agentschap.NL (cijfers 2010) wijst uit dat er een grote variatie bestaat: van een eigen
dienst (16%), een overheidsvennootschap (33%), inschakeling van een particulier bedrijf
(31%), tot diverse mengvormen (20%). Met deze verschillende organisatievormen
verschillen ook de afvalbeheerkosten en de afvalheffingstarieven voor de burger per
gemeente sterk. Voor de heffing varieert dat van Euro 123 in de gemeente Putten tot Euro
365 in de gemeente Spijkenisse (bij 100% doorberekening van de kosten in de heffing).
Gemiddeld gezien geldt dat gemeenten met inschakeling van een particulier bedrijf een iets
lagere gemeentelijke afvalstoffenheffing hebben dan gemeenten met een andere
organisatievorm. Groot zijn die verschillen echter niet en kijken we naar individuele
gemeenten, dan is lang niet in alle gevallen een particulier bedrijf goedkoper. Zo bereikt de
gemeente Putten met een eigen dienst de hierboven genoemde zeer lage
afvalstoffenheffing, terwijl in de gemeente Son en Breugel met inschakeling van een
particulier bedrijf de afvalstoffenheffing Euro 250 bedraagt. De omgekeerde voorbeelden
zien we echter ook. Kennelijk spelen er meer factoren die de hoogte van de heffing
bepalen. We noemen twee factoren.
Ten eerste is het systeem van de zogenaamde tariefsdifferentiatie (diftar) bij de inzameling
van grote invloed op de kosten en daarmee op de heffing. Gemeenten met een diftar
hebben een opvallend lager kosten niveau dan gemeenten zonder diftar. Van alle
gemeenten heeft inmiddels 35% diftar ingevoerd en dat percentage is groeiende. Ten
tweede zijn niet alleen de inzamel- en verwerkingskosten bepalend voor de hoogte van de
heffing, maar ook diverse kwaliteitscriteria, zoals de kwaliteit van de milieustraat, de
inzamelfrequentie en de flexibiliteit, zowel van het huis als het grofvuil.
Onze conclusie is dat de veel gehoorde stellingname dat privatisering of juist niet beter is,
te kort door de bocht gaat en eerst andere aspecten meegewogen moeten worden alvorens
een keuze te maken voor publiek, privaat of een mengvorm.
Een ander opvallend resultaat uit het onderzoek is dat na jaren van stijging van de
afvalstoffenheffing, in 2010 voor het eerst sprake is van een daling van de tarieven, met
gemiddeld -0,3 %. Deze daling zet zich voort in 2011. Naar onze inschatting is hier sprake
van een trendbreuk en zullen de tarieven de komende jaren verder dalen. Die trendbreuk
wordt veroorzaakt door het streven naar een duurzame samenleving. Dit streven wordt de
afgelopen jaren sterker.
Het voert te ver om in dit artikel diep in te gaan op de sociologische en politieke
achtergronden van deze ontwikkeling, maar een gevolg is dat we anders zijn gaan kijken
naar de verhouding milieu en economie. In de vorige eeuw was er nog de opvatting dat het
milieubeleid ten koste gaat van de economie. Rond de eeuwwisseling is dat omgeslagen in
de opvatting dat milieu een belangrijk economisch goed is. Mede onder invloed van de
nodige fiscale wetgeving is milieu big business geworden. Voor het afvalbeleid betekent
dat ons afval niet lager als nutteloos afval wordt gezien, maar steeds meer als
(vernieuwbare) grondstof.
Meer en meer worden fracties gescheiden en hergebruikt. Inzameling van plastic is daarvan
het meest recente voorbeeld. De restfractie die voor verbranding overblijft, wordt kleiner.
Diftar als financiële prikkel draagt niet alleen in financiële zin zijn steentje bij, maar ook in
milieuhygienisch opzicht. Waar afval verandert in grondstof veranderen kosten in
opbrengsten.
De afvalbeheerkosten en de afvalheffingstarieven kunnen en zullen daarom langzaam
omlaag gaan. Om de kosten en de heffing sneller verder te laten dalen kunnen gemeenten
afwegen of het verstandig is om inzameling, scheiding en verwerking in één pakket aan te
besteden of juist in fracties. Een onderdeel van die afweging is of gemeenten in het kader
van duurzaamheid en CO2 beleid zoveel mogelijk binnen hun gemeenten (of in lokale
samenwerking) willen en kunnen hergebruiken. Zo is het door technologische
ontwikkelingen mogelijk om lokaal kleinschalige verbrandingsoven te bouwen die
lokaal/regionaal energie of warmtekracht leveren aan daar gevestigde bedrijven. Als gevolg
hiervan is er een overschot aan verbrandingscapaciteit ontstaan, en zijn de tarieven die
verbrandingsinstallaties rekenen in twee jaar ongeveer gehalveerd van € 90 naar € 45.
Een weloverwogen en integrale benadering van de afvalorganisatie is dus van groot belang
om beleidsdoelen te realiseren en aan kosten en lasten beheersing te doen en de tarieven de
komende jaren versneld te laten dalen.
Concreet bevelen wij gemeenten de volgende stapsgewijze werkwijze aan:
1. Bepaal de uitgangsituatie
• hoe is de afvalorganisatie opgebouwd, hoe lang lopen de bestaande
contracten?
• behoort uw gemeente tot de klasse met de laagste kosten en tarieven, bij
100% doorberekening van de kosten?
• zijn er problemen of wensen ten aanzien van de kwaliteitsniveau’s van
afvalinzameling, scheiding en verwerking? Betrek daarbij ook zaken als de
milieustraat en zwerfvuil.
• heeft uw gemeente belangrijke doelstellingen ten aanzien van duurzaamheid
en lokale ketenregie?
Heeft uw gemeente een efficiënte organisatie, langlopende contracten, lage kosten,
weinig of geen wensen ten aanzien van afvalinzameling en milieu, dan zullen de
afvalbeheerkosten de komende jaren nauwelijks dalen. Als één of meer aspecten
problematisch zijn, dan zijn er mogelijkheden om de kosten de komende jaren sterker
drukken en de tarieven te laten dalen.
2. Stel het gewenste beleid vast
• stel samen met de burger de kwaliteitsniveau’s vast van de afvalinzameling,
inclusief zaken als milieustraat, omgang met grofvuil, bron of
eindscheiding, klachtenregistratie, zwerfvuil etc.
• verken, samen met het lokale bedrijfsleven en het verenigingsleven, de
kansen voor lokale duurzaamheid, waarbij afval=grondstof een rol speelt.
• bepaal gemeentelijke normen ten aanzien serviceverlening, zoals
klachtenregistratie en afhandeling, duurzaamheid en schaalvoordelen in een
samenwerkingsverband.
• wil je als gemeente maatregelen ter bestrijding van werkeloosheid en reintegratie
betrekken?
Het formuleren van het beleid leidt tot een visie en een globale inschatting van
kostenreductie de komende jaren.
3. Maak een kosten-batenanalyse
• werk de visie verder uit in scenario’s met kosten en baten, termijnen, kansen
en risico’s, aan de hand van een multi-criteria analyse.
• besluit welk scenario het beste past.
Op basis van de kosten-batenanalyse kan het college een gefundeerd besluit nemen.
4. Maak een implementatieplan met de volgende aandachtspunten
• betrek relevante partijen.
• maak een planning met keuze en go/no go momenten.
• formuleer de gewenste transitie-organisatie en sturing.
• zet een monitoringsysteem op zodat je kunt blijven volgen of je op de juiste
weg zit.
5. Zet de transitie in gang, monitor en stuur bij.
Manfred Weisz adviseert en begeleidt gemeenten, zie http://www.weiszmc.nl
Houwke Osman en Henk de Jong zijn organisatie-adviseur bij Bakkenist, zie
http://www.bakkenist.nl
Afvalbedrijf De Meerlanden loopt in Nederland voorop met het omschakelen van zijn composteerproces. Het bedrijf is een grootschalig vergistings- en composteringsproject gestart, waarmee het groen gas gaat produceren voor het eigen wagenpark en dat van anderen, warmte en CO2 voor tuinders en condenswater voor de veegmachines. Waarom gaat een afvalbedrijf energie leveren?
In Nederland wordt jaarlijks anderhalf miljoen ton groente-, fruit- en tuinafval (gft) opgehaald door tien bedrijven en in 26 installaties verwerkt tot 600.000 ton compost. De Meerlanden, een relatief kleine speler op de afvalmarkt en eigendom van een tiental gemeenten rond Schiphol, zet als eerste een nieuwe stap in het composteerproces.
Optimalisatie verwerking gft-afval
Begin dit jaar wordt de laatste hand gelegd aan een vergistingsinstallatie, waarmee De Meerlanden vijf hoogwaardige producten uit het gft-afval realiseert:
• Bij vergisting van het gft-afval in een gesloten silo komt biogas vrij, een energierijk mengsel van methaan en CO2. Het biogas wordt opgewerkt tot groen gas (aardgaskwaliteit) door de CO2 af te scheiden en vervolgens geleverd aan het eigen groen gas-vulstation voor het wagenpark van De Meerlanden. Het surplus (circa tweederde) wordt ingevoerd in het aardgasnet ten behoeve van andere aardgasvulpunten, zodat ook hier groen gas kan worden getankt. De gasopwerkingsinstallatie en de vergister draaien op energie geproduceerd door een houtgestookte CV (met hout uit de eigen milieustraat), die ook het kantoorgebouw verwarmt.
• CO2 is een groeibevorderaar die aan tuinders in de omgeving kan worden geleverd.
• Het digestaat, het vergiste materiaal dat na circa drie weken uit de silo komt, wordt vermengd met vers gft-afval en daarna gecomposteerd in composteringstunnels. Dit levert een betere kwaliteit compost op.
• Bij het composteren in de tunnels komt veel warmte vrij. Een deel van de warmte is bestemd voor optimalisering van het composteringsproces, maar het grootste deel komt beschikbaar voor verwarming van de kassen van tuinders in de omgeving. De warmte van circa 70 graden Celsius van de composteertunnels wordt langs een warmtewisselaar gevoerd en vervolgens via een waterleiding naar de verwarminsginstallatie van de kas. Buurman de Arendshoeve is de eerste kwekerij die nu al gft-warmte gebruikt en op termijn ook CO2 zal gaan afnemen.
• Tot slot komt bij het proces veel redelijk schoon water vrij, dat gebruikt kan worden als sproeiwater in de veegwagens, waarmee De Meerlanden de straten in de Haarlemmermeer schoon houdt.
Overwegingen
Tussen 2010 en 2015 gaan bijna alle gft-verwerkende bedrijven over op vergisting en waar mogelijk de afzet van warmte. Sommige kiezen voor elektriciteitsproductie uit het biogas, andere, zoals De Meerlanden, opteren voor groen gas voor het wagenpark. De transporttoepassing doet recht aan de hoogcalorische waarde van het groen gas. Bovendien is 90 procent van het energiegebruik van De Meerlanden transportgerelateerd.
Naast klimaatafspraken over energiebesparing en CO2-emissiereductie – de branche-organisatie stelde in 2010 een eigen duurzaamheidsverklaring op – is er ook op technisch en economisch gebied sprake van een momentum. De eerste generatie van gft-installaties is afgeschreven en de tweede generatie op basis van gft-vergisting is voldoende uitontwikkeld. Daarnaast is een markt ontstaan door CO2-reductie- en duurzame energie doelstellingen van gemeenten en bedrijven.
Potentieel
Eind 2010 werd in Nederland 200.000 ton gft vergist, in 2015 wil de branche deze prestatie vervijfvoudigen. Bij De Meerlanden levert het vergistingsproject een totale verwachte CO2-besparing op van ongeveer 16 mln. kilo
Kwekerij de Arendshoeve verwacht circa 600.000 m3 aardgas te kunnen besparen door afname van eenderde van de warmteproductie. Ook andere tuinders in de nabije omgeving tonen hiervoor serieus interesse. Door procesoptimalisering kan de warmtebenutting nog worden vergroot. Gedacht wordt aan een combinatie van warmte/koude-opslag en sturing van gft-stromen op grond van de warmtevraag (nb: in de winter is de warmtevraag hoger en het gft-aanbod lager). Voor de afzet van het surplus aan groen gas werkt De Meerlanden samen met Ballast Nedam, dat aardgasvulpunten realiseert ondermeer op Schiphol.
Gemiddeld zit nog 30 tot 40 procent gft in het restafval. Onder het motto “Geef afval een toekomst” is De Meerlanden in 2010 een campagne gestart om bewoners en bedrijven hun afval nog beter te laten scheiden. Het bedrijf verwacht de inzameling met nog zo’n 10 procent te kunnen opschroeven.
Afvalbedrijf én energieleverancier
De Meerlanden heeft de lat hoog gelegd, maar plukt daar ook vruchten van. Een aantal gemeenten heeft het bedrijf de verwerking van hun gft-afval gegund op grond van de duurzaamheid van dit project (en ten gunste van de eigen reductiedoelstellingen). Daarnaast blijkt het project economisch haalbaar. Daarbij hebben drie factoren een rol gespeeld:
- de combinatie van twee inkomstenbronnen: verwerking van gft-afval (€ 44 / ton gft) en verkoop van – met name – energie (€ 25 / ton gft, deels uit biotickets in het kader van de bijmengverplichting);
- de benodigde infrastructuur voor inzameling en wegen van gft is reeds beschikbaar; de additionele investering in installaties van circa € 15 mln. is afgetopt door gebruikmaking van groenfinanciering en fiscale voordelen (EIA en MIA/Vamil;
- samenwerking met partijen voor bouw en voor afzet van producten (o.a. Ballast Nedam en SGN); mocht men ook gebruik kunnen maken van de SDE+ dan vergroot dat de afzetmogelijkheden voor groen gas (bij de eigen gemeentelijke aandeelhouders).
Tot slot: wat betekent het project voor de burgers en bedrijven in het gebied? Gemiddeld wordt 100 kilo gft per huishouden per jaar ingezameld. Met deze hoeveelheid gft wordt een CO2-reductie van 16 miljoen kilo mogelijk gemaakt, terwijl de verwerkingstarieven dalen met € 25 per ton.
http://www.energiebusiness.nl
ls,
De afval wordt opgehaald op 03-01-12
Veel restafval ligt opstraat.
Goed voor muizen,ratten,egels etc etc
Groene bakjes vliegen over de straat.
een auto op de deken cremerstr rijdt over een groene
bakje…
Graag attentie van gebruiker en personeel ophaaldienst !
Vriendelijke groet annie
Annie,
Terecht dat je aandacht vraagt voor de vuilnismannen. Maar de opzet van het systeem is in goed overleg met de inzamelaars opgesteld. Het is uiteraard wel belangrijk dat deze organisaties hun mensen arbo verantwoordelijk laten werken. Maar kijk je naar de wettelijke tilnormen van 23 kilo, dan blijf je daar met het twee keer in de week ophalen ruim beneden. Maar wel een terecht aandachtspunt dat je aangeeft!