Home > Klimmen tegen MS 2015, Persoonlijk > Klimmen Tegen MS 2015 – het verhaal van Bonnie

Klimmen Tegen MS 2015 – het verhaal van Bonnie


ktms_logoZoals al eerder op dit blog besproken doe ik komend jaar met team Hôrs Categorie mee aan Klimmen Tegen MS. Een sportieve uitdaging waarbij de Mont Ventoux van drie kanten per fiets zal worden beklommen. Dit alles om geld in te zamelen voor onderzoek naar MS. Zoals ook tijdens onze succesvolle Alpe d’HuZes actie combineren we het inzamelen van geld met bewustwording. Bewust worden van een gezonde levensstijl en bewust worden van de ziekte MS. Om dit laatste te realiseren gaan we met een aantal MS patiënten in gesprek.

Bonnie

Zo ook maandag 29 december. Via een glibberig pad glijden Rick en ik door het centrum van Panningen waar we een afspraak hebben met de 25 jarige Bonnie. Zodra we het appartement binnenkomen en we de traplift zien verbazen we ons dat deze maar tot de eerste etage gaat terwijl wij op de derde etage moeten zijn. Zodra een aantrekkelijke, spontane en prima lopende Bonnie de deur open maakt beseffen we dat ook bij ons de vooroordelen nog de overhand hebben. Het zou een begin zijn van een bijzonder gesprek.

Diagnose

Want waar je verwacht dat mensen die elkaar voor het eerst zien een beetje aftastend een gesprek in gaan ontstond er een zeer open gesprek. En waar ik verwacht had dat ik een geknakt persoon zou treffen die ruim een jaar geleden hoorde dat ze MS heeft kregen we een lesje in relativeren. Ze vertelde in detail hoe MS bij haar werd geconstateerd. Langzaam viel het zicht weg bij haar linkeroog. Na aandringen van haar omgeving bracht ze een bezoekje aan haar huisarts die haar vervolgens doorverwees naar het ziekenhuis. Daar aangekomen de eerste onderzoeken ondergaan. En waar je bij heel veel ziektes redelijk snel een diagnose krijgt werkt dat bij MS anders. Er moeten eerst een aantal ziektes worden uitgesloten voordat je de diagnose MS krijgt. Toen ze een dag later links nog maar 30% zicht had wist ze dus nog niet wat ze had. Uiteindelijk zakte haar zicht tot 3%. Na een stevige prednison kuur keerde het zicht weer langzaam terug en na anderhalve maand functioneerde haar ogen weer. Nadat ook haar voet en een deel van haar gezicht uitvalverschijnselen had werd dan toch de diagnose MS gesteld. Juist voor het sneller kunnen stellen van de diagnose MS moet nog veel onderzoek worden gedaan.

Vormen van MS

De vorm van MS die Bonnie heeft ziet ze ook meteen als haar geluk. Er zijn namelijk verschillende vormen van MS. Waar sommigen het beeld hebben dat het lichaam het bij MS orgaan voor orgaan begeeft klopt dat lang niet in alle gevallen. MS is een neurologische zenuwziekte. In het geval van Bonnie kan ze dus overal uitval krijgen en waar en wanneer dit gebeurt is niet te voorspellen. Ze noemen deze vorm relapsing-remitting MS. Deze uitvallen kunnen van 24 uur tot enkele weken duren. Door de medicijnen die ze slikt worden kleine uitvallen opgevangen en bij grote uitval of twijfel heeft ze voorrang in het ziekenhuis. Ze heeft een speciale MS verpleegkundige toegewezen gekregen die ze dag en nacht kan bellen met vragen. Alles staat klaar om een uitval op te vangen. Deze vorm van MS kan echter ook overgaan in de agressievere vormen van MS.

Toekomst

Maar zoals gezegd, waar en wanneer een uitval plaats vindt is niet te voorspellen. Het is ook niet te voorspellen of de uitval volledig ongedaan kan worden gemaakt. Bonnie zit er zelf zeer positief in. Ze heeft een vaste baan, houdt van op stap gaan, met vriendinnen er opuit, autorijden en op zichzelf wonen. Maar hoe positief ook, MS blijft een onvoorspelbare tijdbom waar je op zit. En hoe zorgeloos het leven nu ook lijkt, als er straks een kinderwens is, of een huis wordt gekocht, dan zal dat de keuze kunnen beïnvloeden. En juist het positivisme maakt een eventuele klap straks alleen maar harder. Een klap waar haar omgeving haar voor waarschuwt. En of het puur positivisme is of ook een beetje vluchten voor de realiteit is voor iedereen persoonlijk.

Neemt niet weg dat Rick en ik met veel energie terug naar huis glibberden. Met in gedachte een spreuk die op de muur staat, Live, Love, Laugh! Want net als MS is het leven onvoorspelbaar en kan het morgen voorbij zijn. Geniet dus van elk moment. En vooral: doneer voor onze Klimmen Tegen MS actie zodat we de diagnose, het verloop van MS en de behandeling ervan beter kunnen onderzoeken. En Bonnies positivisme zal me tijdens de (waarschijnlijk) pijnlijke derde klim op 25 mei nog wel even door m’n hoofd schieten. Wat nou pijn? Het kan altijd erger!

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: