Archief

Archive for the ‘Hardlopen’ Category

Road to Amsterdam!


Dankzij een fulltime baan, de politiek en het vrijwilligerswerk waar ik aan deel mag nemen heb ik mezelf een redelijk druk leventje in weten te richten. Weinig vrije avonden en weinig slaap zijn het gevolg. Om genoeg energie te hebben en om af en toe m’n gedachten op een rij te kunnen zetten breng ik graag de weinige vrij uurtjes door in hardloop of wielertenue en combineer ik het sportieve met het mooie dat Horst aan de Maas te bieden heeft. Jaarlijks kies ik enkele leuke, vaak massale, hardloopevenementen uit om zo ook in mijn sportieve leven mezelf steeds te verbeteren. Dit jaar heb ik mezelf een speciaal doel gesteld. Juist dit jaar, vandaag zondag 30 juli over 12 weken, wil ik de 42 kilometer en 195 meter lopen tijdens de marathon van Amsterdam. Ik kijk nu al uit naar, en op tegen, het moment dat ik, waarschijnlijk ergens tussen de 32 en 40 kilometer, helemaal kapot zit en toch door ga. Doorgaan omdat ik het niet alleen voor mezelf doe, maar omdat ik mezelf een nevendoel heb gesteld.

Ik wil me namelijk laten sponsoren. Juist in dit jaar, exact drie weken na de marathon is het 10 jaar geleden dat mijn vader is overleden, wil ik een bescheiden bijdrage leveren aan twee doelen die ik uitgezocht heb. De helft van het bedrag dat ik ophaal wil ik schenken aan de stichting MS Research, een stichting die onderzoek doet naar de ziekte waar mijn vader van zijn 27e tot zijn 47e een oneerlijke strijd tegen heeft gestreden. De andere helft wil ik schenken aan de stichting HANDS. Een stichting die is ontstaan naar aanleiding van een van mijn eerste initiatiefvoorstellen in de gemeenteraad en die bezig zijn met de realisatie van een multifunctioneel centrum in Bulawayo, Zimbabwe.

Met deze beide doelen in het achterhoofd worden de moelijke momenten in de voorbereiding of tijdens de wedstrijd terug in perspectief geplaatst. Stoppen omdat je benen zwaar zijn is geen optie als je loopt voor iemand die de helft van zijn leven verlamd is geweest. Stoppen omdat je moe bent is geen optie als je loopt voor een MFC waar mensen met HIV worden behandeld. Pain is temporary, pride lasts forever!

De komende tijd zal ik, waarschijnlijk na een slechte training, nog wel wat stukjes schrijven over beide doelen. Voor dit moment zie ik dit stuk als startsein voor de laatste fase van m’n voorbereiding. 12 Weken de tijd om de laatste stappen in de voorbereiding te zetten en 12 weken om geld in te zamelen voor twee doelen die me aan het hart gaan. Wie met mij de stichting MS Research en de Stichting HANDS willen steunen kan geld overmaken op het speciaal geopende Rabobank rekeningnummer 1115.09.238 tnv RGJ Bouten te Horst. Iedereen die wil kan achteraf de afschriften bekijken en zien dat het geld rechtstreeks naar beide stichtingen over is gemaakt. Mocht het, bijvoorbeeld door een blessure, niet lukken deze marathon uit te lopen, dan ga ik door totdat ik een marathon gelopen heb. Ik zal onder dit bericht in de update een tussentijd geven van het gesponsorde bedrag.

Tussenstand maandag 8 oktober 12:15: € 241 ,-

Advertenties
Categorieën:Hardlopen, Persoonlijk

Venloop 2012

maart 26, 2012 4 reacties

Tsja… zit je dan. 25 maart is net voorbij. De finish van de Venloop is een uurtje of acht geleden gepasseerd en het gevoel zit tussen desillusie, berusting en ook genot. Desillusie omdat het doel, verbetering van je PR van 1:43:53, met een kleine 10 minuten is mislukt. Berusting, omdat je toch alles gegeven hebt. En genot, omdat je toch weer deel uit hebt mogen maken van hét hardloopfeest van Nederland… de Venloop. Een verslag van mijn Venloop 2012.

De aanloop naar de Venloop was wisselvallig. Nadat we vanaf de kasteelloop op tweede kerstdag aan de voorbereiding voor de Venloop begonnen heb ik de eerste twee weken van 2012 56 kilometertjes gelopen met duurloopjes van 12 km. Door een keelontsteking drie weken eruit gelegen en dus vanaf de tweede week van februari een wat onortodoxe trainingsopbouw gehanteerd. Drie keer in de week lopen. Lange duurloop in het weekend, twee kortere door de week. Top lag twee weken voor de Venloop. 21,1 km in 1 uur 52 minuten en 30 seconden. Twee weken rust en het feest kon beginnen. En het begon ook als een feest. Klokken gecontroleerd, koolhydraten gestapeld, genoeg gehydrateerd, garmin hele nacht aan de lader en we stapten vol goede moed in de auto naar Venlo. Toen bij de parkeerplaatsen bij stadion de Koel bleek dat de organisatie wederom alles netjes voor elkaar had groeide het enthousiasme.

Met de overige lopers van het team van Covebo verzameld op de grote markt, genietend van het zonnetje en het schema nog een keer doorgelopen. Om onder de 1:43:53 uit te komen was het plan om de eerste 15 km met de Pacers (Peezers bij de Venloop) van 1:45 mee te lopen en de laatste zes kilometer door Hout-Blerick, Blerick en dé Parade 15 seconden per kilometer te versnellen.En vanaf de start liep het prima volgens plan. Eerste vijf in 25:02, tweede vijf in 24:36, vervolgens nog 2,5 km in datzelfde tempo en net als je de blik richt op de beklimming van de Zuiderbrug gaat het mis. Wat er gebeurt… geen flauw idee. Ineens bij elke stap tegen de kramp aan, duizelig, misselijk en vooral een moraal die ineens als vervolgen leek. Ik voelde meteen dat ik m’n schema vaarwel kon zeggen en een ander tempo moest gaan lopen. Snel rekenend bleek een schema van 5:30 per km me naar een tijd van 1:49:00 te brengen wat m’n tweede beste halve marathon tijd zou betekenen. Ook dat tempo bleek echter te zwaar.

De gedachten, en vooral de krachttermen en verwensingen aan mijn eigen adres die op die constatering volgden zal ik hier achterwege laten. Je lichaam wil stoppen, regen, drinken, eten en vooral gaan lopen, maar zodra je stil staat wordt je door het wederom waanzinnige Venloop publiek weer in gang gebracht. De derde vijf kilometer kenden een verval van 3 minuut 10 (27:46) maar ik bleef redelijk tempo houden. De laatste 6,1 kilometer was werkelijk knokken voor elke meter. In 36:17 heb ik net een tempo van 10 kilometer per uur vast kunnen houden en mede dankzij Piet van de Munckhof, Sonja Wagemans, mede Covebo loper Niels van der Hulst, de twee voor mij gekome toeschouwers die me op de stadsbrug toeriepen dat ik er nog lekker bijliep (alsof ik dat nog zou geloven:-) ) en het fantastische publiek heb ik me naar een tijd van 1:53:41 kunnen slepen. Compleet gedesillusioneerd via de finish naar de kleedruimte gestrompeld, door m’n benen gezakt van de kramp, overeind geholpen door Petra en verder gestrompeld kwam ik weer een beetje tot leven toen ik in een stoel zat op het terras van Old Dutch, twee flesjes sportdrank, een flesje water, twee bananen en een groot glas cola naar binnen had gewerkt en precies goed zat voor het grote scherm waarop Ajax-PSV uit werd gezonden.

Waar om me heen m’n vier ploeggenoten terecht dik en dik tevreden waren met hun eerste marathon prestatie was voor mij het enige hoogtepuntje van de hardloopdag dat ik nog wel bij de drie tijdsnelsten van m’n team zat waarmee ik gelukkig nog heb bijgedragen aan de 81e plaats (van de 124 teams) die we als Covebo hebben gehaald. Vooral Jeroen mag dik tevreden zijn. Vier maanden geleden uitgedaagd te gaan lopen en hem dan gewoon uitlopen. Top! Maar ook Daniëlle, Evert en Niels hebben na hun eerste halve marathon recht om trots te zijn, net als al die andere duizenden lopers die zichzelf hebben overwonnen. Met betrekking tot m’n eigen ‘prestatie’ (2496e van de 5586 deelnemers) had en heb ik, sorry voor het woordgebruik, ontzettend de pest in. Het terrasje in de zon, de trots voor de Ajacieden op de tribune en het veld, de weg naar huis, de douche en de bank hebben daar niets aan veranderd.

Tijd om te herstellen, maar vooral om sportieve revanche op mezelf te nemen. En wel op 28 april aanstaande tijdens de Horster Night Run. Met minder dan een PR op de 10 kilometer (47:42) neem ik geen genoegen. En daarnaast tijd om de training eens wat anders aan te pakken. Want na de marathon van Amsterdam in oktober zet ik de Venloop 2013 met grote letters in mijn agenda. Want de organisatie, vrijwilligers en het niet te evenaren Venloop publiek bieden het perfecte kader om een topprestatie te leveren. Die kans laat ik me geen twee jaar op rij schieten!

Rest mij af te sluiten met een tip aan alle lopers die dit lezen. Schrijf je in voor de Horster Night Run. 5 of 10 kilometer (2 of 4 rondes) door een sfeervol en gezellig centrum van Horst over een geheel verlicht en snel parcours met na de finish genoeg mogelijkheden om in de gezelligheid van het Horsterse centrum na te genieten van je sportieve prestatie. Dus: INSCHRIJVEN en tot 28 april!

Dan besef ik nu dat ik nog een tweede tip heb. Ik lees zelf bijna wekelijks met plezier en interesse het weblog van Paul Versteegen die zwaar veel respect verdiend hoe hij zich voorbereid op de IronMan van Frankfurt. Leestip dus voor iedereen die houdt van de passie achter duursporters!

De komende dagen zet ik wat fotootjes bij dit stuk. Maar nu echt afsluiten en met nog steeds wat hoofdpijn, misselijkheid en vooral heel veel frustratie de dag afsluiten. Kan niet wachten op m’n eerste kilometertjes in de Kasteelse Bossen. Op naar een hardloopjaar vol sportieve revanche.

Categorieën:Hardlopen, Persoonlijk

Kasteelloop 2011!

december 26, 2011 1 reactie

Tweede Kerstdag. Traditioneel de dag van de Kasteelloop in de Horster Kasteelse Bossen. Een van de jaarlijkse hoogtepunten voor hardlopend Noord-Limburg. Dit jaar is de 4800 meter gewonnen door de uit Panningen afkomstige Rick Heijnen en bij de dames door Jolanda Verstraten, terwijl Marco Gielen uit Belfeld en Neiske Becks de 9600 meter op hun naam schreven.

Voor mijzelf staat de Kasteelloop jaarlijks in het teken van de start van het nieuwe seizoen. 2012 wordt het jaar van de Venloop (doel PR van 1:39:00), Horster Night Run (doel PR van 0:45:00), Maastrichts Mooiste (doel PR van 1:10:00) en als hoofddoel mijn eerste Marathon in oktober in Amsterdam. Maar die doelen zijn allemaal kansloos als er niet in de Schaak, de Kasteelse Bossen, het Schuitwater of langs de Maas de nodige trainingskilometers worden gemaakt, waarmee we vandaag in een drassige Kasteelse Bossen dus een begin hebben gemaakt. Ondanks de weinige arbeid in de laatste anderhalve maand toch weer als een bezetene van start, met als gevolg dat ik al na 600 meter op m’n loopklompen aan kon voelen dat het 9 kilometer afzien worden. Om de een of andere reden heb ik last van chronische zelfoverschatting als het op lopen aan komt, want ik kan me weinig wedstrijden herinneren waar ik niet als een dolle van start ging.

Maar met de Kasteelloop maakt dat allemaal niet uit. Door de goede organisatie, vele bekenden langs de weg, het mooie en bekende parcours en het werk van de vele vrijwilligers is afzien een relatief begrip en heb ik me uiteindelijk nog naar een tijd van 46 minuten en 15 seconden kunnen slepen. Een 101e plek van de 169 gefinishten stemt niet naar tevredenheid, maar geeft wel een prikkel om weer even flink in de trainingsintensiteit te investeren.

Door de laagdrempeligheid en de vele aanmoedigingen voelen zelfs de omstandigheden minder zwaar. De laatste jaren hebben we met een dik pak sneeuw (2010) en een redelijk drassig parcours (dit jaar) over echte cross omstandigheden namelijk niet te klagen. Daarnaast is het een heerlijke loop om met vrienden te lopen. Naast uiteraard m’n vaste loopmaatje Ralph Droessen ben ik namelijk aardig wat bekenden tegen gekomen. M’n (als het goed is) toekomstige schoonbroer liep vandaag zijn eerste 5 kilometer wedstrijd verdienstelijk in 25:20 en collega raadslid Petra Leijssen dook voor het eerst onder het halve uur! Daarnaast is het ook leuk om looples te krijgen van Petra’s broer, Paul Versteegen die 9,6 kilometer liep in 36:47. Paul is overigens in training voor de Iron Man in Frankfurt en houdt daarover een blog bij. De moeite waard om te lezen! Tenslotte nog even een boodschap aan Guido Ernst (:-)). Tijdens de halve marathon in het najaar liep ik sneller, tijdens de Bridge to Bridge trok hij de stand weer gelijk. Tijdens de Zevenheuvelenloop in Nijmegen kwam ik weer op 2-1, maar vandaag zette hij de score weer op 2-2. Denk  dat we elkaar het komende jaar weer geregeld tegen gaan komen, maar dan kom je niet zo makkelijk van me af 🙂

Nu met de pootjes omhoog nagenieten van vandaag en dan vanaf morgen 13 weken knallen voor het eerste doel van 2012…. de Venloop. Rest mij voor nu niets anders dan de organisatie, vrijwilligers en publiek te bedanken voor weer een loopfeest!

Categorieën:Hardlopen